همین حالا تماس بگیرید 02128429963 info@bimeh.ir

فصل صید آغاز می شود ، هزاران صیاد و ماهی گیر رو به سوی دریا دارند. هر یک در سر غوغایی و در دل آرزویی دارند. این صیادان دعا می کنند که امروز تورهای آنها مملو از ماهی باشد.صیادان چشم به موج می دوزند و در رویاهای خود فرو می روند. خانواده ی آنها آرزویی جز بازگشت با سلامتی پدر و برادر خود ، هیچ آرزوی دیگری ندارند. اما این روزها صید و صیادی هم بازار خوبی ندارد ، تورها اغلب خالی است و دلهای صیادان نگران. . .
صیادان متأسفانه یک تخصص دارند و آن هم صیادی است ، شش ماه از سال کار دارند و شش ماه دیگر بیکار هستند. پولی که در این ششماه به دست می آورند کفاف زندگی همین روزها را نمی دهد ، چه برسد به شش ماه بیکاری. این عزیزان در روزهای سرد سال به امید یک روزی خوب دل به دریا می زنند اما امروزه به دلیل آلودگی های زیاد در آب دریا تعداد ماهی ها بسیار کاهش یافته است.
صیادان در طول سال برای اقامت در دریا صیادان در حدود هشت میلیون بابت بنزین و چیزی در حدود چهار میلیون برای سوخت گازوئیل پرداخت می کنند. زیرا کار کردن در کولاک و سرما ، آن هم در کنار دریا کار آسانی نخواهد بود.
عدم شناخت شغل صیادی موجب شده تا علی رغم سختی های بسیاری که این شغل با خود به همراه دارد ، اما شغل صیادی در زمره ی شغلهای سخت قرار نگرفته باشد. مسئولین مربوطه باید به فکر این قشر از مردم باشد. کاری که بسیار پر ریسک و همراه با خطر می باشد و به نوعی بازی با جان خود برای کسب روزی حلال است.
گفته می شود که شغل صیادی 6 ماه پرکار دارد اما بدین گونه نیست. در طول این شش ماه ، یک ماه ، ماهی ها در خواب به سر می برند و دو ماه هم وضعیت دریا بسیار مواج است و برای فعالیت های دریایی همچون صید مناسب نیست. پس یک صیاد در طول این شش ماه تنها سه ماه باید کار کند ، آیا این سه ماه صید چشمگیری خواهد داشت؟؟؟!!!!

همچنین ببینید :  شیشه های دودی و ماجرای تخلف محسوب شدن آن

صیاد

صیاد


رونق صیادی نیازمند اجرای دو فعالیت به صورت همزمان است. فعالیت نخست تلاش برای حفظ و ذخایر آبزیان است که در این رابطه شیلات کشور مسئول می باشد. دومین فعالیت ، برخورداری این شغل از خدمات اجتماعی و بیمه ای است. مدیریت صحیح ماهی گیری می تواند تا حدی به رونق این شغل بگراید اما این کار تنها توسط خود صیادان میسر می شود. در نتیجه صیادان بدون استفاده از خدمات بیمه ای از ایفای این نقش مهم باز می مانند.
از عمده ترین مشکلات صیادان مشکل بیمه ای شرکتهای تعاونی پره می باشد. بر اساس دستورالعمل سهم هر صیاد از این مزایای بیمه ی صیادی در حدود 27 درصد می باشد. چنین درصئی برای صیادان و برای شرکتهای تعاونی پره نیز سنگین است. زیرا درآمد به دست آمده در حد مطلوب نیست. با پیگیری های شیلات قرار بر این شد که از این میزان 17 درصد توسط شرکتهای تعاونی پره و 10 درصد توسط دولت پرداخت شود. اگر این تأمین مالی صورت گیرد صیادان ، حداقل از نظر بیمه تأمین اجتماعی مشکلی نخواهند داشت.
دریای خزر دو چهره دارد. یکی آرام و زیبا که اغلب گردشگران با این چهره ی او آشنا هستند و دیگری چهره ی مواج و خطرناک که تنها صیادان آن را می بینند. صیادان که با قایق های خود دل به دریا می زنند می دانند که ممکن است هرگز روی ساحل و خویشان را نبینند ، زیرا باد و کولاک می تواند قایق را منحرف کند و شنا کردن در چنین دریایی یعنی دیدار با آن دنیا. . . .
بیمه ی یک صیاد تنها برای شش ماه از سال می باشد و شش ماه دیگر نیز بیمه ای ندارد . با این اوصاف باید در حدود 60 سال کار کند تا در انتها از مزایای بازنشستگی بتواند استفاده کند.
شناورهای صیادی یعنی همه ی دارایی یک صیاد که اگر در اثر شرایط نامساعد جوی آسیب ببیند با چنین درآمدی بازسازی آن مشکل است. از طرفی با توجه به قیمت بالای شناورها فکر خرید یک شناور تازه هم از ذهن صیاد عبور نمی کند. . . تنها راه حل بیمه کردن شناور است. بر اساس ماده ی 11 قانون حفاظت و بهره برداری از منابع آبزیان ، تمام واحدهای صیادی باید تحت پوشش بیمه بدنه ی شناور قرار گیرند. اما هزینه ی این بیمه بسیار بالاست و همچنین آسیب به ابزارهای صید را شامل نمی شود. در این راه شرکت های موجود باید تدبیری بیاندیشند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: